Why have relations between Russia and the West become so sour? Who's fault is it and who should change his ways? Dmitri Trenin, director of think tank Carnegie in Moscow, says that Russia refused to buy the entry-ticket to join the West by accepting the leadership of the United States. Instead of becoming a co-equal, Russia gradually evolved in an opponent of the United States. German security expert Hannes Adomeit disagrees. He believes there are internal reasons in Russia for the unfortunate turn of events. According to former British ambassador in Moscow, Sir Rodric Braithwaite, both are partly right, partly wrong.

 LEES MEER

 

 

Na de Russische revolutie van 1917 heeft Jozef Stalin de Sovjet-Unie een kwart eeuw lang met geweld onderworpen. Tachtig jaar geleden bereikte zijn terreur een climax met arrestaties en showprocessen van 1937-1938. Het stalinisme wordt in Rusland wel degelijk herdacht. Maar het wordt niet ‘verwerkt’, zoals bijvoorbeeld in het naoorlogse Duitsland is gebeurd. Kan Rusland de erfenis van Stalin achter zich laten zonder zo'n diep gewetensonderzoek?

LEES MEER

 

 

Niets onvoorspelder dan de geschiedenis, was een gevleugelde grap in de Sovjet-Unie als een weer eens een held uit het verleden een verrader bleek of omgekeerd. Toen was geschiedschrijving een vorm van politiek, geprojecteerd op het verleden. In het huidige Rusland worden historische thema's opnieuw meer en meer door de staat gepolitiseerd, zeker sinds de protestbeweging van 2011-2012. In januari 2017 sloeg het Vrije Historische Genootschap alarm. Samen met het Comité Burgerinitiatief pibliceerde dit genootschap een programmatisch rapport over de geschiedwetenschap: Welk verleden heeft het Rusland van de toekomst nodig.

Voor RaamopRusland is Welk verleden heeft het Rusland van de toekomst nodig aanleiding voor een reeks opiniërende artikelen. Als eerst komt Greg Yudin, een van de hoofdauteurs van dit rapport, aan het woord.

LEES MEER

Zijn er, naast grote verschillen, ook parallellen met de wereldorde van na de Vrede van Versailles (1919) en de conferentie van Jalta (1945)?  Is er een verband tussen Russische invloedssferen en Amerikaans isolationisme? Historicus Raymond van den Boogaard opent een debat over Europa tussen hamer en aambeeld.
 
Volgens André Gerrits zijn er meer verschillen dan overeenkomsten tussen nu en toen. Europa moet niet klagen dat Rusland profiteert van de populistische crisis in het westen. Dat Europa nu met de verkiezing van Trump in de tang zit, heeft het primair aan zichzelf te wijten, aldus Gerrits.

LEES MEER

President Obama wil ongeschonden de eindstreep halen en blijft in Syrië aan de zijlijn staan. Hij heeft de triade van de Assad-alliantie (Assad, Iran, Rusland) geen strobreed in de weg gelegd. Het Westen kijkt machteloos toe hoe Aleppo in de as wordt gelegd. Poetin heeft de bakens in het Midden-Oosten grondig verzet, concludeert Arabist en ex-diplomaat Marcel Kurpershoek.

De Amerikaanse president heeft de bedoelingen van Poetin niet doorzien, meent ook Natalie Nougayrède, buitenlandcommentator van The Guardian. Waarom zou Poetin de VS een plezier doen, als hij zijn zin kan doordrukken nu zijn positie even sterk is geworden als die van Amerika?

Met het opzeggen van kernwapenverdragen bevriest Rusland de betrekkingen met Amerika. Aan het onvervulbare eisenpakket te zien, komt de stap neer op het afkondigen van een nieuwe Koude Oorlog, denkt de Russische politicoloog Andrej Koslesnikov.

Ontspanning tussen de Verenigde Staten en Rusland zal tot mislukken zijn gedoemd, omdat de VS als alleenheerser de wereld wenst te besturen. Rusland accepteert dit niet,  Na elke ronde van mislukte ontspanning staan de partijen vijandiger tegenover elkaar. Levengevaarlijk, waarschuwt de Russische politiek commentator Fyodor Lukyanov.  

De samenwerking in Europa met betrekking tot veiligheid, economie en mensenrechten loopt al jaren stroef. Het wantrouwen tussen Oost en West is inmiddels zo gegroeid, dat de OVSE en de Raad van Europa zijn uitgehold. Kunnen we deze instellingen nog oplappen of dreigt er ook een Ruxit in Europa?, vraagt Europa-expert Jan Marinus Wiersma zich af. 

LEES MEER

Why is Russia dismissing every criticism, like the decision of The International Paralympic Committee to ban Russia from the competition or the earlier WADA-report on doping, as nothing more than Russophobia? The problem with Russia, writes Russian journalist Andrei Arkhangelsky, is that the authoritarian ethics system of the Soviet Union was not replaced in the years after communism by a new humanistic set of values. In stead we witness a dangerous nihilism, when war becomes an attractive cleansing principle.
 
In a first reaction the Dutch philosopher Ivana Ivkovic argues that not only Russia lacks a new narrative.
 

 

 

Wat is het beste antwoord op Rusland, nu het zich onttrekt aan de pan-Europese orde die het in 1991 juist onderschreef? Voormalig SPD-Bondsdaglid Karsten Voigt stelt een dubbele strategie voor: Europa moet zich waar nodig teweerstellen tegen Rusland, en alleen samenwerken waar mogelijk.

Ben Knapen, historicus en CDA-senator, verkiest een stoïcijns antwoord: vergeet Poetin, maar houdt terdege rekening met de geografisch bepaalde veiligheidsobsessies van Rusland.

Volgens Andreas Umland, politicoloog in Kiev, moeten Oost-Europa en Turkije een eigen veiligheidspact sluiten tegen het Russische imperialisme, nu uitbreiding van de NAVO geen optie is.

Elmar Hellendoorn, onlangs gepromoveerd op de geschiedenis van het Nederlandse nucleaire beleid,  pleit ervoor dat de NAVO de rol van kernwapens in zijn doctrine meer benadrukt. Een geloofwaardige afschrikking in Europa is nodig, opdat Rusland niet langer dreigt met kernwapens.

Volgens publicist Wierd Duk hebben de Russen alle reden zich aan de kant gezet te voelen. In plaats van Rusland op zijn nummer te blijven zetten kan het Westen beter proberen te begrijpen waar de gekrenkte trots vandaan komt. De VS en Europese neocons hebben Rusland getergd.

De ‘Realpolitiker’ hebben het mis, meent de Russische politicologe Lilia Sjevtsova. Wie invloedssfeer als uitgangspunt neemt, accepteert vanzelf bijna iedere expansiedrift.

In Wierd Duks artikel ontbreekt totaal het Oekraïense perspectief, schrijft de Oekraïense politicoloog Mykola Riabchuk. In het grote geopolitieke spel tussen Oost en West moeten bufferstaten kennelijk hun mond houden.

Voormalig diplomaat Edy Korthals Altes betoogde in NRC Handelsblad dat een 'speciale regeling' voor Oekraïne moet worden getroffen, waarin wordt vastgelegd dat het land geen lid kan worden van NAVO en EU. Hubert Smeets bestrijdt de mythevorming rond de uitbreiding van de NAVO en vraagt aandacht voor de Oekraïense kant van de zaak.

Lees meer

Rusland is een federatieve staat die niettemin centraal wordt bestuurd. President Poetin heeft allengs steeds macht naar zich toegetrokken. Kremlinologie is daarom terug van weggeweest.

Lees meer

Het Kremlin: centrum van politiek Rusland

Het Kremlin is het traditionele middelpunt van de Russische politiek. Het Kremlin is een ommuurd complex in het hart van Moskou met regeringsgebouwen, paleizen en kerken.  Tegenwoordig zetelt de president van Rusland er; vroeger heersten tsaren en communisten hiervandaan over het Russische Keizerrijk en de Sovjet-Unie. De term ‘Kremlin’ wordt daarom vaak gebruikt als synoniem voor de heersende macht in Rusland.

Poetin versus de regio’s

Na de val van het communisme werd Rusland een federatieve staat. De deelrepublieken, provincies en steden kregen in de jaren negentig onder president Jeltsin veel autonomie. Een deel van de macht verschoof daardoor van het centrum naar de regio’s. President Poetin maakte vanaf zijn aantreden in 2000 het Kremlin opnieuw tot het absolute centrum van de macht. Zijn macht lijkt voorlopig verzekerd. Bij de laatste Russische presidentsverkiezingen werd hij verkozen voor een nieuwe termijn van zes jaar.

Europa

Europa heeft in Russische ogen een dubbelgezicht. Het is een lucratieve afzetmarkt. Maar Europa is ook een bedreigend handelsblok dat pacteert met Amerika.

Lees meer

Rusland en Europa: aantrekking en afstoting

De relatie tussen Rusland en Europa is gespannen. Economisch zijn de machtsblokken sterk van elkaar afhankelijk, maar de verhoudingen worden bemoeilijkt door verschillende kwesties. Europa legde sancties aan Rusland op vanwege de annexatie van de Krim, de steun aan rebellen in Oost-Oekraïne en het neerhalen van vlucht MH17. Ook maakt men zich in de EU zorgen over Russische desinformatie.

Rusland versus de NAVO en EU

Rusland maakt zich op zijn beurt zorgen over de uitbreiding van de EU en NAVO naar het oosten. Het Europese associatieverdrag met Oekraïne ging Moskou te ver. Het Rusland van Poetin zet zich mede daarom af tegen het Westen. Rusland vindt dat het als grootmacht niet erkend wordt en voelt zich vernederd en genegeerd. Het land wil een conservatief alternatief zijn voor het decadente 'Gayropa'. Het voelt zich gesterkt door de euroscepsis in Europa zelf, die onder meer leidde tot het Brexit-besluit.

gosduma5

Zondag 18 september 2018 is een nieuwe Doema gekozen. Fraude bij de parlementsverkiezingen in 2011 leidde indertijd tot straatprotesten in Moskou en andere grote steden.

Lees meer

Doemaverkiezingen

Zondag 18 september wordt een nieuwe Staatsdoema gekozen. De verkiezingen vinden drie maanden eerder plaats dan gepland. Fraudule de organisatie van de parlementsverkiezingen in december 2011 leidde indertijd tot straatprotesten in Moskou en andere grote steden. De komende vervroegde verkiezingen staan mede daarom onder auspiciën van een nieuwe kiesraadvoorzitter: voormalig mensenrechtengezant Ella Pamfilova.

Oekraine

Het Associatieakkoord tussen Oekraïne en Europese Unie werd voor Rusland een steen des aanstoots. Oekraïne moet van Moskou deel uit blijven maken van de Russische wereld.

Lees meer

Oekraïne tussen Rusland en Europa

Oekraïne is sinds 1991 onafhankelijk, en balanceerde daarna lange tijd tussen Rusland en Europa. Het land bleef in bepaalde opzichten afhankelijk van Rusland, maar haalde soms de banden met Europa aan. Deze Europese koers zorgde voor spanningen tussen Oekraïne en Rusland. Moskou vreesde de toenemende Europese invloed in het ‘nabije buitenland’ en probeerde die tegen te gaan.

Oekraïne en Rusland in conflict

Het conflict tussen Oekraïne en Rusland ontstond in het najaar van 2013. De Oekraïense regering stond op het punt een associatieverdrag te sluiten met de Europese Unie, maar werd op het laatste moment door Moskou overgehaald om niet te tekenen. In plaats van het associatieverdrag met de EU, sloot Kiev een nieuwe economische deal met Rusland. Hierop brak de pro-Europese opstand Euromajdan uit. Deze opstand leidde tot de vlucht van president Janoekovitsj. Volgens Rusland en pro-Russische rebellen ontstond er een dreigende situatie voor Russen in Oekraïne. Dit was voor Rusland het argument om in te grijpen: het annexeerde de Krim en steunde de gewapende opstand in het oosten van Oekraïne.

Volodymyr Zelensky

Petro Porosjenko, die regeerde van 2014 tot 2019, slaagde er niet in de grote problemen waar Oekraïne mee kampt op te lossen. Naast het beëindigen van de oorlog in de Donbas is het aanpakken van corruptie in Oekraïne de belangrijkste uitdaging. De  komiek Zelensky werd bij de Oekraïense verkiezingen van 2019 gekozen tot president, omdat hij beloofde af te rekenen met corruptie en alles te doen om vrede te brengen in de Donbas. Zal Zelensky slagen, waarin Porosjenko faalde?

feiten categorie

Krim. De weg naar huis. 

Een jaar na de annexatie van de Krim zond tv-kanaal Rossia een 2,5 uur durend epos uit over de terugkeer van de Krim in de Russische moederschoot. Poetin vertelt uitgebreid over zijn meesterzet. Hier de volledige Russischtalige versie: http://russia.tv/video/show/brand_id/59195/episode_id/1180834

Hier een Engelstalige samenvatting op RussiaToday: https://www.rt.com/news/239197-putin-crimea-referendum-decision/

Winter on Fire

93 dagen duurde de opstand van Euromajdan, van eind november 2013 tot eind februari 2014. Winter on Fire van Jevgeni Afinejevski werd in Cannes genomineerd voor een Oscar. 

https://www.netflix.com/nl/title/80031666

 

Wie zijn mensen die bepalen etc etc.

Massamedia, de televisie voorop, worden door het Kremlin ingezet om de publieke opinie te beïnvloeden. Hoe effectief is die mediastrategie van het Kremlin in binnen- en buitenland?

Lees meer

Russische media onder druk

Na het uiteenvallen van de USSR brak een periode van vrijheid aan voor de media in Rusland. Onder Poetin werden de teugels aangehaald. De ruimte voor onafhankelijke journalistiek kalft steeds verder af. Onafhankelijke kranten, tv-stations en websites worden gesloten of overgenomen door bondgenoten van het Kremlin. Journalisten zelf lopen nog steeds gevaar onder het huidige regime. De afgelopen 20 jaar zijn er in Rusland tientallen journalisten vermoord. Daarnaast staat de internetvrijheid in toenemende mate onder druk. Zo staat er een wet op stapel waarmee het Kremlin het internet in Rusland in één klap kan isoleren van de rest van de wereld.

Desinformatie en propaganda

In het conflict om Oekraïne speelde de staatstelevisie een cruciale rol. De geesten werden rijp gemaakt voor de annexatie van de Krim en de oorlog in de Donbas. Een nieuw wapen in de informatieoorlog is desinformatie. Dit bleek bijvoorbeeld kort na het neerstorten van vlucht MH17. Hoe effectief is de mediastrategie van het Kremlin?

 

Geschiedenis

Geschiedschrijving gaat over verleden én heden. De kloof tussen een gepolitiseerde en een wetenschappelijk kijk op de geschiedenis groeit weer. Historiografie als spiegel van het heden.

Lees meer

De geschiedenis van Rusland is politiek

Geschiedschrijving wordt in Rusland mede bepaald door de politieke machthebbers. De geschiedenis van Rusland is voor hen een middel dat kan worden ingezet om politieke doelen te bereiken. Na een krappe eeuw communistische geschiedschrijving moest Rusland op zoek naar een nieuwe identiteit. Het Kremlin gebruikt geschiedschrijving om burgers en staat nieuw zelfvertrouwen te verschaffen. De twintigste eeuw moet de Russen niet alleen herinneren aan revolutie, burgeroorlog en stalinistische terreur, maar ook aan grootste triomfen, met name de overwinning op de nazi’s in WOII.

Komt de geschiedschrijving over Rusland hierdoor in het gedrang? Wordt de Russische geschiedenis misbruikt? En wat doet het Rusland van Poetin met de verwerking van het verleden?

Roesski Mir

De Russische wereld omvat iedereen die zich Rus voelt. Rusland heeft de plicht die te verdedigen. Roesski Mir raakt zo niet alleen het 'nabije' maar ook het verre buitenland. 

Lees meer

Roesski Mir: Russen buiten Rusland

De Roesski Mir, de ‘Russische Wereld’, kan rekenen op de bescherming van Moskou. Als de rechten van Russen waar dan ook in het geding zijn, komt het Kremlin in actie -- dus ook in het buitenland. Deze politiek is vastgelegd in een officiële doctrine, die stelt dat ‘landgenoten in staat moeten zijn om hun rechten in hun landen van verblijf effectief te schragen’. Deze ‘bescherming’ wordt vooral door de vroegere vazalstaten als een bedreiging ervaren. Het Kremlin probeert in deze landen invloed uit te oefenen op het gebied van taal en religie. In Oekraïne legitimeerde de Roesski Mir-doctrine gewapende inmenging en annexatie.

Russische taal en religie

Waar stopt de Russische wereld? Wat is een Rus, en hoe wordt dit bepaald? Om de Roesski Mir zo groot mogelijk te maken, houdt het Kremlin de definitie opzettelijk vaag. Taal en religie worden vaak gezien als de belangrijkste elementen van het Rus-zijn, en speelden een belangrijke rol in de Oekraïne-crisis. Volgens deze opvatting kan iedereen die Russisch spreekt of het Russisch-orthodoxe geloof aanhangt, worden beschouwd als Rus. Volgens een nog ruimere definitie van de orthodoxe kerk geldt dit ook voor eenieder die zichzelf als Rus beschouwt of solidariteit voelt met Russische volk. Hoe moet het Westen omgaan met deze component van de Russische buitenlandse politiek?

Minderheden in Rusland

Rusland is geen homogene natiestaat. Al dan niet gefnuikte ambities van religieuze, etnische en andere minderheidsgroepen zijn cruciaal voor de stabiliteit van de federatie.

Lees meer

Minderheden in Rusland

Tachtig procent van de bevolking van Rusland is Rus, maar het land kent tientallen minderheden, waaronder Tataren, Basjkieren, Oekraïners en Tsjetsjenen. Sommige etnische minderheden in Rusland leven in ‘eigen’, naar hen vernoemde deelrepublieken, andere meer verspreid over het land. Met het verdwijnen van de gedeelde identiteit van de homo sovieticus zijn de verschillen tussen de volkeren in Rusland groter geworden. Verschillende minderheden begonnen te strijden voor het herstel van hun cultuur, vaak in combinatie met een verlangen naar meer autonomie. De grootste problemen ontstonden voor Moskou in de Kaukasus, waar twee bloedige oorlogen de Tsjetsjenen moesten pacificeren. Die oorlogen leidden ook tot terreuraanslagen in Rusland. Tegelijk met het grotere zelfbewustzijn van etnische minderheden leefde het Russische nationalisme op, wat tot gevaarlijke conflicten zou kunnen leiden in de veelvolkerenstaat. Hoe het Kremlin omgaat met de minderheden in eigen land, blijft daarom zeer relevant.

Europa

Door de dubbele klap van de lage olieprijs en de westerse sancties is de Russische economie in een recessie beland. Alleen ingrijpende hervormingen kunnen dat tij keren.

Lees meer

De economie van Rusland

Door de dubbele klap van de lage olieprijs en de westerse sancties is de Russische economie in een recessie geraakt. Voorlopig houden de sancties stand en aan de oliebonanza lijkt een definitief einde gekomen. Om de economie weer vlot te trekken zijn draconische hervormingen nodig. Maar het ziet er niet naar uit dat Poetin de economie zal laten prevaleren boven zijn geopolitieke aspiraties.

Roesski Mir

Hoe gaan Russen, Oekraïeners en andere volken met hun sovjet-erfenis om en hoe (her)ontdekken ze hun nationale cultuur?

Lees meer

Cultuur in Rusland

De Russische cultuur is rijk en veelomvattend. Rusland heeft niet alleen wereldberoemde boeken, balletten en muziek voortgebracht, maar kent ook een levendige volks- en jeugdcultuur. Cultuur kan, zeker in Rusland, niet los worden gezien van maatschappelijke en politieke ontwikkelingen. Kunstenaars reageren zelf op politieke ontwikkelingen, maar worden ook gebruikt, misbruikt en onderdrukt door de machthebbers. Zo werden de avant-gardisten na de Oktoberrevolutie nog in de armen gesloten door de bolsjewieken, maar werden ze niet veel later door diezelfde bolsjewieken in de ban gedaan. Recent was er veel aandacht voor het nieuws dat president Poetin de invloed van Russische rappers op de jeugd wil tegengaan.  

Russische literatuur

De 19e eeuw, waarin Russische schrijvers als Poesjkin, Dostojevski, Tolstoj en Tsjechov hun monumentale werken schreven, wordt gezien als de gouden eeuw van de Russische literatuur. Rond de Russische Revolutie in 1917 begonnen avant-gardisten en futuristen als Majakovski te experimenteren met nieuwe vormen van literatuur, totdat het socialistisch realisme in de jaren ‘30 de enige toegestane vorm van literatuur werd. In veel officiële literaire publicaties werd de censuur omzeild door in bedekte termen te schrijven over zaken waar eigenlijk niet over geschreven mocht worden. Werken van dissidente schrijvers werden in samizdat (overgetypte ‘zelfuitgaven’) clandestien verspreid en in het buitenland gepubliceerd. Na de val van het communisme genoten schrijvers plotsklaps ongekende vrijheid, maar zakte ook de belangstelling voor Russische boeken in. Nu Poetin de openbare mening weer steeds strakker probeert te controleren, is er een nieuwe generatie schrijvers aan zet.

Russische film

Film werd eind 19e eeuw in Rusland geïntroduceerd en heeft zich in de Sovjet-periode sterk ontwikkeld. In deze tijd was de Sovjet-film zeer innovatief. In de jaren ‘30 werd het socialistisch realisme ook voor film de enige toegestane vorm en nam de Communistische Partij alle controle over het productieproces over. Na de dood van Stalin en in de tijd van perestrojka kenden filmmakers korte periodes van vrijheid. In die tijd kregen Russische films lovende internationale kritieken. In de jaren ‘90 hadden Russische filmmakers alle vrijheid om films te maken, maar inmiddels kijkt het Kremlin weer met een kritischer blik naar de Russische producties voor het witte doek. Naast Russische films besteden we op de site aandacht aan buitenlandse films, documentaires en series over Rusland of de Sovjet-Unie.

Imam Shamil surrendered to Count Baryatinsky on August 25 1859 by Kivshenko Alexei Danilovich

Rusland wil zijn positie in de islamitische wereld heroveren. Maar de verhouding tussen Rusland en de islamitische wereld in Centraal-Azië, Kaukasus en Midden-Oosten blijft complex.

Lees meer

ISLAMITISCHE WERELD

Rusland, een door het orthodoxe christendom gedomineerde veelvolkerenstaat waar circa 20 miljoen moslims wonen, heeft niet alleen in het binnenland een ingewikkelde verhouding tot de islam. Rusland wil ook zijn traditionele positie in de islamitische wereld in het (nabije) buitenland heroveren. De relatie tussen Rusland en de islamitische wereld in Centraal-Azië, Kaukasus en Midden-Oosten blijft daarom complex.

Europa

Het 'militair-industrieel complex' is een hoeksteen van het regeringsbeleid. Leger, vloot en luchtmacht worden hervormd. De defensie-uitgaven groeien. De wapenexport floreert.    

Lees meer

Russisch Militair beleid

Het zogeheten 'militair-industrieel complex' is afgelopen decennium een hoeksteen van het Russische regeringsbeleid geworden. Leger, vloot en luchtmacht worden stapsgewijs hervormd en geprofessionaliseerd. De defensie-uitgaven groeien. Rusland geeft nu ruim drie keer meer van zijn bruto binnenlands product aan de krijgsmacht uit dan Duitsland. En de wapenexport floreert. Rusland is na de Verenigde Staten de grootste exporteur ter wereld.

Europa

Poetin beloofde bij zijn aantreden dat onder zijn bewind de ‘dictatuur van de wet’zou heersen.  Maar ook onder Poetin is justitie -  nog steeds - een instrument van de machtigsten.    

Lees meer

Ideaal van onafhankelijke rechterlijke macht is ver weg

Poetin beloofde bij zijn aantreden dat onder zijn bewind de ‘dictatuur van de wet’ zou heersen. Dat klonk streng, maar rechtvaardig. Maar de ontwikkeling naar een democratische rechtsstaat, die Rusland volgens artikel 1 van de grondwet is, zet niet door. Justitie is – nog steeds - een instrument van de machtigsten.

Europa

De bloeitijd van maatschappelijke organisaties in Rusland, die vanaf 1991 onstonden, lijkt alweer over het hoogtepunt heen. Niet omdat er geen animo voor is, maar omdat het Kremlin de controle probeert terug te pakken.

Lees meer

INTRODUCTIE

Civil society is in Rusland een relatief nieuw verschijnsel.
Pas na de instorting van het communisme, in 1991, kregen initiatieven van onderop de ruimte. De bloeitijd van maatschappelijke organisaties in Rusland lijkt alweer over het hoogtepunt heen. Niet omdat er geen animo voor is, maar omdat het Kremlin de controle probeert terug te pakken.

BRICS leaders meet on the sidelines of 2016 G20 Summit in China

Het post-Koude Oorlogtijdperk is voorbij. Door de verkiezing van president Trump in de Verenigde Staten krijgt de alternatieve orde, die Rusland al jaren voorstaat, een nieuwe dimensie. De wereldkaart wordt opnieuw getekend.

Lees meer

NIEUWE WERELDORDE

Het post-Koude Oorlogtijdperk lijkt echt voorbij. Na eerst vooral op papier te hebben gepleit voor een nieuwe multipolaire wereldorde, voegt Rusland sinds 2014 steeds meer de daad bij het woord. Daar waar de kans zich voordoet, probeert Moskou actief tegenwicht te bieden aan de westerse dominantie van na 1989. Door de verkiezing van Donald Trump in de Verenigde Staten krijgt deze alternatieve orde, die Rusland voorstaat, een nieuwe dimensie. De wereldkaart wordt opnieuw getekend.

wk 2018 speelsteden

Rusland is in de zomer van 2018 de gastheer van het wereldkampioenschap voetbal, het grootste sportevenement ter wereld. Drie maanden eerder zijn er presidentsverkiezingen. Blijven sport en politiek gescheiden?

Lees meer

wk voetbal 2018

Rusland is in 2018 de gastheer van het belangrijkste en commercieelste sportevenement ter wereld: het wereldkampioenschap voetbal. Het WK opent op 14 juni in Sint-Petersburg en eindigt 15 juli 2018 in Moskou. De wedstrijden worden gespeeld in elf steden: Moskou (2 stadions), Sotsji, Nizjni Novgorod, Kazan, Saransk,  Jekaterinenburg, Kaliningrad, Samara, Volgograd, Rostov aan de Don. Blijven sport en politiek gescheiden?

De Oktoberrevolutie

De Oktoberrevolutie van 1917 heeft Rusland en buurlanden driekwart eeuw en vele generaties in haar greep gehouden. Nog steeds zijn er naweeën.

LEES MEER

De Oktoberrevolutie

De Russische Revolutie van 1917 was een ‘gamechanger’. Het communistische bewind dat na de Rode Oktober aan de macht kwam, zette het leven in Rusland op zijn kop en schiep een ideologische tegenmacht van het Westen. Ook al probeert het Kremlin van vandaag de omwenteling van 1917 te negeren, een eeuw later werkt ze nog altijd door. Niet alleen historici blijven zich bezighouden met de Oktoberrevolutie, ook gewone mensen ervaren tot op de dag van vandaag de naweeën. De discussie gaat door.

Religie

Kerk en staat zijn in Rusland gescheiden. De vrijheid van godsdienst is verankerd in de grondwet. Maar de praktijk spoort niet altijd met de theorie.

Lees meer

Religie

In Rusland zijn kerk en staat formeel gescheiden. De vrijheid van godsdienst is er ook verankerd in de grondwet. De orthodoxe kerk eist niettemin een speciale positie op. Het geloof speelt namelijk een grote rol in de post-communistische samenleving, die al enige decennia op zoek is naar nieuwe collectieve zingeving. Religie en politiek horen daarom wel degelijk bij elkaar.

 

SCRIPTIES

Wat hebben jonge wetenschappers te melden? Wat hebben studenten aan Nederlandse universiteiten onderzocht en ontdekt? Hun wetenschappelijk onderzoek moet niet achter slot en grendel blijven. Een goede scriptie over een interessant onderwerp verdient juist publiek. RaamopRusland biedt daarom een podium om die scripties toegankelijk te maken voor een grotere groep belangstellenden. De thematiek hoeft niet hyper actueel, maar dient wel relevant te zijn. RaamopRusland publiceert alleen een samenvatting. De studenten zelf blijven verantwoordelijk voor inhoud en vorm van hun werk.